S\u00e5 er det p\u00e5 han igjen med ny tur \u00abover there\u00bb; denne gongen er det f\u00f8rst workshop ved Penn State University i Pennsylvania, deretter ventar ei knapp veke med feltarbeid i Minnesota og Wisconsin. Her skal vi delvis trampe p\u00e5 gamle tomter, men vi har ogs\u00e5 blinka oss ut nokre nye plassar, og vi h\u00e5par at vi skal klare \u00e5 gjere gode og interessante opptak ogs\u00e5 denne gongen.<\/p>\n
Oppstarten heimafr\u00e5 var i folkeleg tid, nokre minutt f\u00f8r klokka 9 kunne junior skysse meg ned til stasjonen, og i tolv-tida var eg framme p\u00e5 Gardermoen. Her kunne eg etter kvart m\u00f8te resten av den norske ekspedisjonen, og denne gongen stilte Tekstlaboratoriet ved UiO med heile to medlemmer: Janne og Eirik. Om reisa er det nok ikkje s\u00e5 mykje spanande \u00e5 berette, vi fekk ein solid dose turbulens ut Oslofjorden, det var nok det einaste dramaturgiske h\u00f8gdepunktet, om no slik risting i det heile kan kallast eit h\u00f8gdepunkt. Amsterdam er som flyplassar flest, Delta er som flyselskap flest \u2013 eller nei, det siste er kanskje ikkje heilt korrekt: Her har dei framleis ikkje f\u00e5tt med seg at folk skal behandlast som kveg, dette selskapet kan faktisk framvise noko som med litt godvilje kan minne om service i den forstand at ein kan f\u00e5 b\u00e5de litt v\u00e5tt og t\u00f8rt, og det er heller ikkje noko som tyder p\u00e5 at dei med det f\u00f8rste vil ta betaling for do-bes\u00f8k. Etter nesten ni timar i lufta landa vi i Detroit for \u00e5 bytte fly. Og dette er heller ikkje ein flyplass som fortener s\u00e5 frykteleg mange orda i ein reiseguide, det einaste eg kan seie, er at eg ogs\u00e5 var her i 1987, og at alt, fr\u00e5 veggfargar til golvteppe, ligg til rette for at ein lett skal kunne kjenne seg igjen. Den siste flyturen, fr\u00e5 Detroit til College Park gjekk heilt utan problem, og rundt midnatt var vi framme p\u00e5 hotellet og klare for senga etter ei lang reise.<\/p>\n
Torsdag vart noks\u00e5 hektisk: Kristin fr\u00e5 NTNU og eg skulle da halde foredrag, og det er nok synd \u00e5 seie at vi hadde finpolert manuskriptet v\u00e5rt f\u00f8r vi reiste. Rett nok hadde vi gjort mykje grovarbeid; vi hadde gjort unna mykje p\u00e5 kvar v\u00e5r kant f\u00f8r vi reiste, men delane var p\u00e5 ingen m\u00e5te sydd saman p\u00e5 f\u00f8rehand. Derfor teikna det til at dette skulle bli ein veldig hektisk dag sidan vi skulle halde foredraget same ettermiddagen. Men samstundes m\u00e5 det her nemnast at Kristin meinte at vi hadde kontroll, noko eg derimot \u2013 rett nok i mitt stille sinn – stilte meg litt tvilande til. Og for \u00e5 auke stressfaktoren litt, hadde ho mista kofferten sin p\u00e5 flyturen, og derfor antyda ho at det ville vere god prioritering av tida \u00e5 g\u00e5 p\u00e5 kleshandel for \u00e5 komplettere dette tapet. Eg seier ikkje noko p\u00e5 at folk som er klelause f\u00f8ler behov for \u00e5 kj\u00f8pe seg eit plagg eller to, men samstundes syntest eg at det viktigaste no kanskje var \u00e5 gjere ferdig dette foredraget ut fr\u00e5 ein gammaltestamentleg tanke om at innhald er viktigare enn form. Kristin var usamd i dette, men heldigvis dukka kofferten opp rett etter frukost, og da kunne vi fokusere fullt og heilt p\u00e5 presentasjonen v\u00e5r. Og like f\u00f8r opningsforedraget skulle begynne, hadde vi eitt eller anna p\u00e5 plass, sj\u00f8lv om det neppe hadde skada med eit par timar til med f\u00f8rebuing, men skitt au. Konferansedagen var jo b\u00e5de innhaldsrik og interessant, sj\u00f8lv om ei ikkje f\u00e5r med seg s\u00e5 frykteleg mykje f\u00f8r ein sj\u00f8lv er ferdig med presentasjonen. Vi skulle til pers rett f\u00f8r fagautoriteten og hovudtalaren Lipski: og eg er usikker p\u00e5 om Wirkola-metaforen er heilt optimal her.
\nUansett, vi kom oss igjennom det, den f\u00f8rste konferansedagen vart avslutta, og deretter var det middag p\u00e5 ein indisk restaurant i sentrum av byen. Her hadde vi ei veldig triveleg stund med meir eller mindre seri\u00f8st fagprat over ein \u00f8l og ein buffet med mykje tikka eitt-eller-anna-mat. Og det var framleis folkeleg tid da vi vart henta av biltenesta til hotellet og kunne krype til k\u00f8ys, men n\u00e5r ein har jetleg, kan klokka ni kjennast noks\u00e5 seint. <\/p>\n
Fredag var ein ny dag med konferanse, og denne gongen skulle eg til pers med eit heller h\u00e5plaust foredrag om forskingshistorie. Det er nok eit noks\u00e5 d\u00e5rleg teikn n\u00e5r ein som foredragshaldar ser korleis ein kunne ha gjort dette mykje betre alt medan ein st\u00e5r der stotrande p\u00e5 halvd\u00e5rleg engelsk og held foredraget. Men vi var mange som hadde foredrag, slik sett har eg eit lite h\u00e5p om at bidraget mitt drukna. Uansett, kvelden vart avrunda p\u00e5 ein sv\u00e6rt minnerik m\u00e5te med middag i ein amish-heim eit stykke utafor byen. Vi vart transportert dit i to bilar, og vel framme fekk vi eit \u00f8rlite innblikk i denne kulturen. Husfaren sj\u00f8lv var ein tettvaksen kar med vadm\u00e5lsbukser, bukkeskjegg og ein klassisk bollesveis. Men ulikt det eg hadde venta, var dette ein sv\u00e6rt nysgjerrig og vital kar, og berre det at han opna heimen sin for oss, viser nok at han ikkje var av dei mest ekstreme pietistane. Heimen hans var faktisk ikkje s\u00e5 veldig mykje annleis enn andre heimar eg har sett i Midvesten, og det er godt \u00e5 sj\u00e5 at kj\u00f8kkeninnreiingar fr\u00e5 70-talet ikkje ser ut til \u00e5 vere beinvegen til fortaping i helvetet. Under middagen var gamlingen sj\u00f8lv den som styrte med alt. Maten var god, men her hadde det nok ogs\u00e5 vore aktiv innblanding fr\u00e5 fleire andre i Amish-heimen, ikkje minst kona og dottera hans som styra p\u00e5 inne p\u00e5 kj\u00f8kkenet. Vi avslutta visitten med ein titt p\u00e5 l\u00e5ven hans, og det viste ogs\u00e5 at dette var ein kar med n\u00e6ringsvett, for her hadde han rigga til bruktbutikk. Dei fleste klarte \u00e5 vri seg una utan \u00e5 kj\u00f8pe noko, men Tor Anders s\u00e5g sitt snitt til \u00e5 skaffe seg ei ny blikksaks. Og s\u00e5 mykje anna skjedde ikkje den dagen.<\/p>\n
Laurdag var siste dag p\u00e5 konferansen, og det er eigentleg ikkje s\u00e5 veldig mykje \u00e5 berette. Foredrag fram til lunsj-tid, deretter ein liten runde p\u00e5 byen for \u00e5 sj\u00e5 seg litt rundt. Dagen vart runda av med festmiddag. Dermed er ogs\u00e5 konferansen over og del to av reisa ventar: feltarbeid. Det er ingen grunn til \u00e5 tru at det ikkje skal bli moro.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
S\u00e5 er det p\u00e5 han igjen med ny tur \u00abover there\u00bb; denne gongen er det f\u00f8rst workshop ved Penn State University i Pennsylvania, deretter ventar ei knapp veke med feltarbeid i Minnesota og Wisconsin. Her skal vi delvis trampe p\u00e5 … Les videre