I dag hadde vi gjort avtale med Larry Leum og resten av feltarbeidsgjengen om \u00e5 m\u00f8te p\u00e5 Borgen\u2019s cafe i Westby klokka 11, og dermed hadde vi ikkje tid til s\u00e5 mange sprell p\u00e5 vegen. Motellet vi tok inn p\u00e5, var av rimeleg god standard, og Janne kunne ta seg nokre rundar i bassenget, medan vi karane tok livet litt meir med ro p\u00e5 morgonkvisten. I \u00e5ttetida hadde vi frukost, og den var heller ikkje s\u00e5 heilt ille, n\u00e5r ein samanliknar med vanleg standard her i dette merkelege landet. Deretter sjekka vi ut, lasta utstyret v\u00e5rt inn i pr\u00e6rieskonnerten og sette kursen s\u00f8rover. Dette er kjente trakter for meg, og eg har k\u00f8yrt denne vegen mange gonger, sj\u00f8lv om det er litt merkeleg \u00e5 vere tilbake igjen. Vi kom etter ei stund ned til Mississippi-elva, og veret var ogs\u00e5 i dag godt, s\u00e5 turen ned langsmed elva var sv\u00e6rt vakker. Vi kryssa deretter Mississippi og kom inn i La Crosse. Dessverre hadde vi ikkje s\u00e5 god tid, s\u00e5 eg fekk ikkje mulegheit til \u00e5 stikke innom gitar-sjappa hans Dave. Slikt burde eigentleg vere straffbart, det b\u00f8r ikkje vere muleg \u00e5 reise gjennom denne byen utan \u00e5 m\u00e5tte stikke innom sjappa hans. Men her er det snakk om \u00e5 ofre alt for \u00e5 flytte forskingsfronten framover, og da f\u00e5r dessverre gitarbutikk vere gitarbutikk. <\/p>\n
P\u00e5 Brogen\u2019s var det stinn brakke da vi kom, Larry hadde funne fram til fleire informantar, i tillegg satt det fleire spr\u00e5kvitarar der, slik at vi no var seks feltarbeidarar til saman. Det var fleire som kom bortom bordet v\u00e5rt for \u00e5 helse p\u00e5, og ogs\u00e5 gamle kjenningar som Ron Iverson stakk innom. Larry hadde ogs\u00e5 f\u00e5tt tak i ungdomsalibiet \u00abJohan\u00bb p\u00e5 51, han skulle kome klokka \u00abhalv over \u00f8ll\u00f8v\u00bb. Johan er den yngste eg nokon gong har m\u00f8tt i dette omr\u00e5det, og han er ein lun og humoristisk type. Etter kj\u00f8ttkaker og lefse tok Larry og Johan oss med til tanta til Johan, ei litt sky dame som etter det nev\u00f8en sa ville like \u00e5 snakke norsk. Larry, Luke og eg venta ute og l\u00f8yste dei fleste verdsproblema medan resten av gjengen gjorde opptaksarbeidet her. Vi hadde det retteleg triveleg under l\u00f8nnetreet, og det er kanskje litt synd at eg ikkje skrudde p\u00e5 opptakaren. P\u00e5 den andre sida, det m\u00e5 ogs\u00e5 vere muleg for folk \u00e5 opne kjeften utan at ein skarve spr\u00e5kvitar skal stikke ein mikrofon opp i munnen p\u00e5 dei. <\/p>\n
Etter denne seansen tok Larry oss med utover mot S\u00f8rryggen, der vi skulle f\u00e5 m\u00f8te Verlin. Dette var ogs\u00e5 ein kar som snakka godt norsk, fram til det siste hadde han dagleg snakka norsk med bror sin p\u00e5 telefonen. Og her kunne Larry og Verlin snakke om laust og fast medan opptaksutstyret snurra og gjekk. Og det var sein ettermiddag da vi sette kursen mot motellet p\u00e5 Old Towne. Det geniale ved \u00e5 ta inn her var at restauranten l\u00e5g like ved: det vi ikkje tenkte p\u00e5, var at dei hadde stengt p\u00e5 m\u00e5ndagar. Derfor m\u00e5tte vi sette kursen til Viroqua for \u00e5 f\u00e5 oss ein matbit p\u00e5 Pizza Hut. Det vart vi sitjande og snakke om spr\u00e5k i lang tid, i alle fall lenge nok til \u00e5 finne ut at \u00e5 markere bestemtheitssuffikset med apostrof i svensk er eit bombesikkert kjenneteikn p\u00e5 manglande danning. Noko verre kan ein vanskeleg finne. Det var sengetid da vi returnerte derifr\u00e5.<\/p>\n
Og slik g\u00e5r nu dagan\u2026<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
I dag hadde vi gjort avtale med Larry Leum og resten av feltarbeidsgjengen om \u00e5 m\u00f8te p\u00e5 Borgen\u2019s cafe i Westby klokka 11, og dermed hadde vi ikkje tid til s\u00e5 mange sprell p\u00e5 vegen. Motellet vi tok inn p\u00e5, … Les videre