Dette er siste dagen i Westby i f\u00f8rste omgang, og det har vore ein noks\u00e5 hektisk dag, eigentleg. Larry er formann i program-komiteen, og avtalen var \u00e5 m\u00f8tast oppe p\u00e5 Borgen\u2019s cafe klokka 08.00 sharp. Eg vakna i veldig godt tid, og etter ein veldig enkel frukost (ein kopp kaffi + ein banan), sette eg kursen inn mot byen. Og bak meg i k\u00f8en for \u00e5 bli sessa ned p\u00e5 Borgen\u2019s h\u00f8yrde eg nokre spr\u00e5klydar som det var grunn til \u00e5 tru m\u00e5tte kome fr\u00e5 ein nordmann. Eg tok kontakt, og veldig snart dukka ogs\u00e5 \u00abel maestro del Skogdalen\u00bb opp: Larry, som no fungerer som impresario for meg her i Westby. Larry hadde ogs\u00e5 satsa p\u00e5 at vi kunne bruke bakrommet p\u00e5 Borgens til intervju, men det var ikkje utan vidare enkelt, sidan dei der dreiv og rigga til fest. Men dei fann til slutt ut at vi kunne sitje p\u00e5 lagerrommet saman med eit lite hundretal av nissefigurar og anna st\u00e6sj, og der gjekk vi sikkert i eitt med landskapet. Raymond var ein livleg kar som eg trur hadde glede av \u00e5 snakke norsk \u2013 i alle fall snakka han s\u00e5 godt som i eitt i nesten to timar. Opptaksforholda i dette bakrommet var dessverre ikkje dei beste, det br\u00e5ka noko forferdeleg av ein kj\u00f8ledisk der, men slik er det av og til. Etter at vi hadde bikka i oss ein liten gallon med kaffi medan vi snakka, takka Raymond for seg og sprang vidare: trass i at han er godt oppe i s\u00f8tti\u00e5ra, m\u00e5tte han p\u00e5 jobb \u2013 og han hadde berre godt \u00e5 seie om det arbeidet som han hadde no.<\/p>\n
<\/p>\n
S\u00e5 snart han var ute av Borgen\u2019s, kom Ron drassande med ein annan \u2013 ein kar som ein gong hadde arbeidd p\u00e5 h\u00f8gskolen i Westby. \u00abSnakke du norsk?\u00bb, sa eg \u2013 \u00abwhat\u00bb, sa denne karen. Og omformulerte litt: \u00abPrate du norsk?\u00bb, sa eg i ein lett optimistisk tone. \u00abWhat did you say\u00bb, sa karen. Eg tok til \u00e5 forst\u00e5 teikninga, men eg pr\u00f8vde likevel med eit siste despreate fors\u00f8k: \u00ablage du norsk?\u00bb. \u00abnei\u00bb, sa han. Og da forsto eg at dette nok ville bli eit sv\u00e6rt kort intervju. Men samstundes var det veldig nyttig, for denne karen hadde bakgrunn i Stj\u00f8rdal og hadde vakse opp i Lac qui Parle, og han kjente fleire der som framleis snakkar norsk. Og sidan eg no har tenkt meg ein tur innom der, s\u00e5 passa jo dette utruleg godt.<\/p>\n
<\/p>\n
Deretter tok programkommiteen ein liten pause for \u00e5 samsnakke litt: Lary hadde invitert mange opp til Borgens, men den eine etter den andre meldte avbod. Godveret og \u00abharvesten\u00bb gjorde sitt til at folk prioriterte matauk og mammon framfor seri\u00f8st vitskapleg arbeid, og det f\u00e5r eg vel berre akseptere.<\/p>\n
<\/p>\n
Igjen vart det ein liten pause, og sidan vi no vart kasta ut fr\u00e5 bakrommet p\u00e5 Borgen\u2019s, sette kursen til Old Towne og rommet mitt, for det var sikkert fiksa no. S\u00e5 kom trauste Douglas, og det var igjen ei fantastisk stund \u00e5 f\u00e5 snakke med han: Eg har verken f\u00f8r eller seinare sett nokon som s\u00e5 fysisk materialiserer attrisjon, det er nesten uverkeleg \u00e5 sj\u00e5 p\u00e5 han n\u00e5r han snakkar. Douglas hadde det travelt, han skulle p\u00e5 andre sida av Mississippi for \u00e5 spele golf. Og n\u00e5r han takka for seg, vart det eit lite innsmett for Larry og meg til \u00e5 f\u00e5 i oss litt mat. Og sidan vi var i Westby, m\u00e5tte vi p\u00e5 Borgens; og sidan vi var p\u00e5 Borgen\u2019s, m\u00e5tte vi igjen ha kj\u00f8ttkaker. S\u00e5 enkelt er det, berre. Stappmette sette vi oss i bilen igjen, for no skulle vi ned til \u00d8yumsdalen for \u00e5 m\u00f8te Archie. Ettermiddagen var uvanleg varm, derfor kom vi p\u00e5 at vi kanskje skulle sitje ute p\u00e5 \u00abdecket\u00bb: Ille lite smart, vil sikkert folk der heime seie, for s\u00e5 snart vi sette oss ned, kom fluene. Og kvaksen. Og billene. Kort sagt det vart livat ute p\u00e5 inngangspartiet til Archie. Etter denne tida saman med Archie og innsektene, vart det igjen tur opp p\u00e5 S\u00f8rryggen, no for \u00e5 m\u00f8te Charles p\u00e5 Larson-farmen. Eg har s\u00e5 vidt snakka med han tidlegare, og dette er ogs\u00e5 ein kar det g\u00e5r \u00e5 f\u00e5 p\u00e5 glid. Og medan ettermiddagen gjekk mot hell, dreiv vi tre p\u00e5 med \u00e5 kveste s\u00e5 mykje som vi kunne av oss av norskspr\u00e5klege kromspring. Da vi var ferdige, var klokka nesten seks. Eg hadde nokre telefonar som eg gjerne ville ta, og eg trur Larry var litt sliten etter ein slik dag. Etter \u00e5 ha kasta han av oppe i Springdalen, returnerte eg til Westby og motellet. Og her sit eg da, gumlande p\u00e5 ei litt halvt\u00f8rr br\u00f8dskorpe. Og resten av kvelden har eg teke det litt med ro, og ikkje minst planlagt dei neste dagane.<\/p>\n
<\/p>\n
Og slik g\u00e5r nu dagan ..<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dette er siste dagen i Westby i f\u00f8rste omgang, og det har vore ein noks\u00e5 hektisk dag, eigentleg. Larry er formann i program-komiteen, og avtalen var \u00e5 m\u00f8tast oppe p\u00e5 Borgen\u2019s cafe klokka 08.00 sharp. Eg vakna i veldig godt … Les videre