Ny dag med tett program, og eg vakna i kjend stil i halv seks-tida, eg vasskjemde h\u00e5ret, eller skvetta litt vatn over meg, fekk p\u00e5 meg fillene og tusla ned i frukostrommet. Etter kvart kom den eine etter den andre ned, med eitt unntak \u2013 Kari. Vi tenkte lenge at ho kanskje hadde gjort seg ferdig med frukosten f\u00f8r vi vakna \u2013 at ho kanskje \u00e5t p\u00e5 rommet \u2013 at ho ikkje brukte \u00e5 ete frukost \u2026 Men da vi klokka fem p\u00e5 sju sto nede i resepsjonen og venta p\u00e5 shuttlebussen, og Kari heller ikkje da viste seg, vart vi litt urolege og eg gjekk for \u00e5 sjekke. Eg banka p\u00e5 d\u00f8ra og sa \u00abKari\u00bb litt halvh\u00f8gt, og det skal eg seie gjorde susen: Akkurat denne morgonen sette ho nok usl\u00e5eleg personleg rekord i kombinasjons\u00f8vinga raskt morgonstell og pakking: da bussen starta motoren, kom Kari springane og kasta seg p\u00e5. Det heldt akkurat!<\/p>\n
Flyplassen i Orlando er USAs st\u00f8rste, og b\u00e5de Rygge og V\u00e6rnes blir nok dessverre overg\u00e5tt her, sj\u00f8lv ein solid dose lokalpatriotisme kan ikkje b\u00f8te p\u00e5 det. Vi sjekka inn, gjekk igjennom sikkerheitssjekken, tok toget til rett terminal og fann til slutt ogs\u00e5 \u00abgaten\u00bb. Det viser seg at vi av ein eller annan grunn har f\u00e5tt business-billettar (noko som nok kan forklare ein litt stiv pris p\u00e5 denne reisa), men p\u00e5 den andre sida, slik luksus har jo heilt klart sine fordelar \u2013 ikkje minst god plass. Etter drygt 2 timar i lufta, var vi over \u2013 og litt seinar p\u00e5 – gamle tomter: Minneapolis, og Uffda-land. Her gjekk ogs\u00e5 det meste glatt, vi fekk koffertane v\u00e5re, vi fekk henta ut to bilar: Janne i ein gedigen pr\u00e6rieskonnert, medan eg har vist litt meir m\u00e5tehald og kunne hente ut ein meir kledeleg SUV. Vi lastsa opp, kopla inn GPS-en og sette kursen s\u00f8rover og ut av byen \u2013 og snart var eg p\u00e5 skikkeleg gamle tomter, eit landskap som eg p\u00e5 80-talet tr\u00e5la p\u00e5 jakt etter inntr\u00f8ndsk jamvekt og palatalar. Vi passerte Zumbrota og Rochester, kom oss etter kvart inn p\u00e5 Highway 90, og etter over to timar p\u00e5 \u00abr\u00e5den\u00bb kunne vi krysse den bl\u00e5 brua over Mississippi og finne det f\u00f8rste samlingspunktet v\u00e5rt: Dave\u2019s Guitarshop i La Crosse. Etter eit m\u00e5l med mat og litt handling p\u00e5 veldig kjente tomter (gamle Quillins, seinare Family, no Festival) kunne vi ta sjarm\u00f8retappen til Westby. Litt utp\u00e5 ettermiddagen kunne vi sjekke inn p\u00e5 trauste Old Towne Inn, og standarden her no er faktisk eit lite hakk betre enn kva det var for eit par \u00e5r sidan. Joda, heilt OK, s\u00e5 dette teiknar jo bra for framtidig feltarbeid. Kvelden vart f\u00f8rst brukt til ei \u00f8kt p\u00e5 gamleheimen Norseland for \u00e5 bes\u00f8ke Florence, ei fantastisk dame som etter kvart har vorte ein institusjon for oss pr\u00e6rielingvistar. Gjennom 30 \u00e5r med pr\u00e6rielingvistikk har eg bes\u00f8kt gammalheimar mange gonger og erfart at n\u00e5r norskamerikanarane har hamna her, s\u00e5 er det lite sp\u00e5kleg materiale \u00e5 hente \u2013 dei her er gjerne litt for skr\u00f8pelege til \u00e5 fungere som gode informantar. Men eg innser ogs\u00e5 veldig klart at eg nok har vore alt for arrogant i \u00e5 trekke ein slik konklusjon. Eg har jo sj\u00f8lvsagt ikkje tenkt p\u00e5 at dei \u00abferske\u00bb pr\u00e6rielingvistane som vi no har med, aldri har m\u00f8tt dette merkelege spr\u00e5ket \u00ablive\u00bb, og for dei var denne stunda ein sv\u00e6rt nyttig introduksjon til Det norske Amerika. Dette var faktisk det f\u00f8rste m\u00f8tet dei hadde med \u00abthe real thing\u00bb, og dei imponerte meg i m\u00e5ten dei tok utfordringa. Feltarbeid er mykje meir enn utspekulert elisitering, skal det fungere godt, er det ikkje minst viktig med ein solid dose empati, mykje tolmod, konsentrasjon og fokus.<\/p>\n
Og slik g\u00e5r no dagan her p\u00e5 pr\u00e6rien \u2026<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ny dag med tett program, og eg vakna i kjend stil i halv seks-tida, eg vasskjemde h\u00e5ret, eller skvetta litt vatn over meg, fekk p\u00e5 meg fillene og tusla ned i frukostrommet. Etter kvart kom den eine etter den andre … Les videre