I dag hadde vi ingen avtalar, og sidan det vart seint i g\u00e5r, vakna eg ikkje f\u00f8r i 9-tida. Og da eg sjekka mobilen, s\u00e5g eg at det var mange som hadde pr\u00f8vd \u00e5 f\u00e5 tak i meg; gudmora mi hadde d\u00f8ydd i natt. Og dette betyr nok at eg m\u00e5 endre planar for opphaldet og kome meg heim tidlegare enn planlagt. Derfor gjekk det mykje tid i telefonen i dag for \u00e5 ordne ulike praktiske ting. Og slik det ser ut no, reiser eg heim alt no i helga. S\u00e5 f\u00e5r eg berre h\u00e5pe at koronaen og det nye muterte viruset ikkje skaper for store problem for returen min og at eg kjem meg raskt til Tr\u00f8ndelag og kan hjelpe mor litt.<\/p>\n
Som sagt, s\u00e5 hadde vi ingen avtalar i dag, s\u00e5 utover i eitt-tida bestemte vi oss for \u00e5 sj\u00e5 oss litt rundt. Vi har trass alt vore her i Argentina og Buenos Aires i over ei veke no, men vi har s\u00e5 langt hatt lite tid til \u00e5 vere byturistar. S\u00e5 Casa Rosada og Obelisken stod derfor p\u00e5 programmet v\u00e5rt, og det er relativt kort g\u00e5avstand mellom desse to. Casa Rosada er jo eit vakkert bygg, men det er p\u00e5 ingen m\u00e5te eit signalbygg; det er heller sm\u00e5l\u00e5te i framtoninga, og eigentleg trudde vi at det var baksida vi s\u00e5g. Men da vi gjekk rundt det for \u00e5 sj\u00e5 p\u00e5 det vi trudde var framsida, s\u00e5 var dette utan tvil inga framsida. Obelisken er ogs\u00e5 sv\u00e6r, og gata han st\u00e5r i er enorm med mange felt i kvar retning. Men samtidig er kanskje ikkje denne steins\u00f8yla nokon grunn til at ein i einaste \u00e6rend tek turen til Argentina.<\/p>\n
I feltarbeidsamanheng s\u00e5 har eg gjerne plukka med meg juletrepynt heim, og dette er ein tradisjon eg har tenkt \u00e5 vidaref\u00f8re her ogs\u00e5. Og nede ved denne steinkolossen \u00e5 var det faktisk ein julebutikk, og der m\u00e5tte vi inn. Her fann eg to sm\u00e5 figurar som eg meinte kunne ta seg godt ut i ein m\u00f8blert heim i Halden. Eg sjekka ikkje prisen, berre plukka det med meg p\u00e5 veg mot kassa. Men der vart det br\u00e5stopp \u2013 25.000 pesos skulle dei ha for dette juggelet \u2013 godt over 2000 kroner etter offisiell kurs. Det vart ingen handel i dag.<\/p>\n
No i kveld har eg traska p\u00e5 \u00abmemory lane\u00bb; i 1986-87 var eg nabo med Sandra i La Crosse, Wisconsin. Sandra var fr\u00e5 Argentina, og no bur ho i Buenos Aires med mann og barn. \u00a0Og klokka 8 var eg invitert heim til dei p\u00e5 middag. Som vanleg er her i landet, varta ho opp med steik, og i same argentinske tradisjonen, s\u00e5 var maten uvanleg god. Og s\u00e5 vart vi sitjande \u00e5 mimre da og sj\u00e5 p\u00e5 gamle foto. Rart og triveleg, og n\u00e5r sant skal seiast, s\u00e5 trudde eg aldri at vi skulle sj\u00e5 kvarandre igjen da vi to avskil i Wisconsin for 34 \u00e5r sidan.<\/p>\n
Og slik g\u00e5r nu dagan i denne fantastiske byen\u2026<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
I dag hadde vi ingen avtalar, og sidan det vart seint i g\u00e5r, vakna eg ikkje f\u00f8r i 9-tida. Og da eg sjekka mobilen, s\u00e5g eg at det var mange som hadde pr\u00f8vd \u00e5 f\u00e5 tak i meg; gudmora mi … Les videre