I dag har vi faktisk to avtalar, ein i lunsj-tida og ein i sekstida. Det betydde at vi hadde morgonen fri, og det kom godt med sidan eg m\u00e5tte ringe og snakke litt med folk heime. Men i 12-tida kunne vi sete kursen fr\u00e5 hotellet, og som vanleg er det Marie som er navigat\u00f8ren v\u00e5r. Og sj\u00f8lv om vi no tek til \u00e5 bli garva i \u00e5 k\u00f8yre kollektivt, ville vi heller g\u00e5 denne turen p\u00e5 p\u00e5 rundt tre kilometer, og det var veldig godt \u00e5 r\u00f8re litt p\u00e5 beina igjen. Vi snirkla oss igjennom parkar og over sv\u00e6rt trafikkerte gater og fann til slutt fram til den danske ambassaden, der det ogs\u00e5 er ein dansk klubb, og der skulle Ellen vente p\u00e5 oss. Og denne danske klubben var vel eigentleg ein restaurant, og sidan det var fleire gjester her \u2013 nokre ogs\u00e5 av den litt h\u00f8gr\u00f8ysta sorten, var ikkje dette ein heilt optimal plass med tanke p\u00e5 opptak, men det fekk st\u00e5 sin pr\u00f8ve denne gongen. Og med myggmikrofonar festa til jakkeslaget er det ogs\u00e5 h\u00e5p om at talen blir fanga godt opp \u2013 det vil vi finne ut n\u00e5r vi h\u00f8yrer igjennom materialet. Og medan vi gaffla i oss lunsjen, som da var laga etter dansk m\u00f8nster, kunne vi prate om livet som norsk her i Argentina.<\/p>\n
Og Ellen hadde mykje \u00e5 fortelje om livet her, og ikkje minst om den norske sj\u00f8mannskyrkja her som m\u00e5tte vike for ein motorveg. Ho, som mange andre, var ogs\u00e5 oppteken om \u00aboss\u00bb og \u00abdei andre\u00bb av dei norske innvandrarane her, og \u00abdei andre\u00bb refererte da til dei som av opplagte grunnar fann det opportunt \u00e5 kome seg ut av gamlelandet etter freden i 1945. Og sj\u00f8lv om dette skiljet er noko avbleika no, s\u00e5 stikk «vi» og «dei andre» framleis djupt hos mange her. Elles s\u00e5 sl\u00e5r det tokulturelle meg her i Argentina. For mange av dei som er her, er det viktig \u00e5 ha norsk pass, i tillegg til det argentinske. Og dei har ogs\u00e5 gjerne to namn, eit spansk-argentinsk og eit norsk. S\u00e5 Ellen heiter alts\u00e5 Helena i ein heil-argentinsk kontekst. Etter eit par timar i danske omgjevnader tok vi avskil, eg sette kursen tilbake til hotellet for \u00e5 ringe litt, medan dei andre m\u00e5tte ned i sentrum for \u00e5 veksle pengar. Og neste avtale var alts\u00e5 klokka 6, og avtalen v\u00e5r da var at vi skulle m\u00f8tast ved huset til den neste informanten.<\/p>\n
Dermed var eg p\u00e5 eiga hand n\u00e5r eg skulle finne fram til neste informant, og utan den faste navigat\u00f8ren sleit eg litt, og s\u00e6rleg i folkekavet i ettermiddagsrushet. Og sj\u00f8lv om eg fann rett perrong, s\u00e5 hjalp det lite n\u00e5r vognene alt var stappfulle og det stod ein vegg emd folk framfor meg. S\u00e5 eg m\u00e5tte alts\u00e5 vente litt lenger enn eg hadde planlagt f\u00f8r eg klarte \u00e5 presse meg inn i ei vogn. Likevel kom eg fram til avtalt tid, og der stod resten av gruppa og venta p\u00e5 meg. Verten no var ein kar tidleg i 70-\u00e5ra, og han hadde ei sv\u00e6rt dramatisk historie \u00e5 fortelje sidan far hans var j\u00f8de og med n\u00f8d og neppe hadde kome seg til Sverige under krigen. Og da freden kom, pakka denne familien sakene sine og sette kursen mot eit nytt og betre liv i Argentina. Og sj\u00f8lv om ogs\u00e5 denne karen var litt rusten, var det tydeleg at norsken hans framleis var present. Han like \u00e5 fortelje om gamle dagar \u2013 og det gjer jo dei fleste, har eg f\u00e5tt inntrykk av. Dessutan hadde han ei lita, men flott vinylsamling, der Los Beatles utgjorde stamma. Eit s\u00e6rleg inntrykk gjorde plata Socorro, som elles er mest kjend som Help. Og etter nok eit par-tre timar med snakking, m\u00e5tte vi igjen ta avskil med enda ein av desse fantastiske folka. Det er liksom heilt utruleg at ein framleis kan finne folk som kan snakke norsk her borte.<\/p>\n
Og slik g\u00e5r nu dagan som gringo i denne pampas-byen\u2026.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
I dag har vi faktisk to avtalar, ein i lunsj-tida og ein i sekstida. Det betydde at vi hadde morgonen fri, og det kom godt med sidan eg m\u00e5tte ringe og snakke litt med folk heime. Men i 12-tida kunne … Les videre