I dag m\u00e5tte vi opp tidleg, og i kjent Lykke og fromme-stil s\u00e5 var ikkje alt heilt p\u00e5 stell n\u00e5r det gjeld avtalar, plassar, informantar og slike ting. Vi hadde rett nok avtale om \u00e5 m\u00f8te Doug klokka ni, men fram til i g\u00e5r kveld hadde vi litt vage meiningar om kor dette m\u00f8tet skulle skje. S\u00e5 vi sendte ein e-post til den s\u00e5kalla Vanilje-kyrkja (som framleis er konkurrent til Sjokolade-kyrkja – 150 \u00e5r etter splittinga og striden om predestinasjon og over hundre \u00e5r etter at dei ulike synodane slo seg saman igjen), og seint i g\u00e5r kveld fekk vi svar om at vi var velkomne i m\u00f8telokala der for \u00e5 gjere opptak. Vi visste heller ikkje kor mange som ville kome, men vi hadde jo eit lite h\u00e5p om at Doug skulle f\u00e5 tak i nokre. Resultatet viste seg derfor \u00e5 vere at vi hadde vi ein plass \u00e5 vere, men ikkje s\u00e5 mange andre enn Doug \u00e5 prate med. Men sekret\u00e6ren i kyrkja tok ansvar og kasta seg over telefonen, og snart hadde ho ei lita liste med namn for oss. \u00abHeilt konge\u00bb, som ungdommen gjerne seier!<\/p>\r\n
S\u00e5 da starta vi med Doug, og han er ein erfaren informant som har vore med p\u00e5 dette mange gongar, og Lykke drog lasset denne gongen og klarte \u00e5 dra ut ein dryg time med opptak av denne karen. Og n\u00e5r Doug var ferdig, stod det ein ny kar og venta p\u00e5 oss, ein av dei beste lefsebakarane fr\u00e5 Skogdalen (som no har flytta inn til byen etter at heimen hans vart heilt \u00f8ydelagt av flaum for nokre \u00e5r sidan). Igjen s\u00e5 vart det ei veldig triveleg stund med ein veldig oppeg\u00e5ande norsktalar her.<\/p>\r\n
S\u00e5 vart det plutseleg lunsjtid, og da m\u00e5tte Lykke og fromme pr\u00f8ve \u00e5 finne ein plass \u00e5 ete. Tidlegare har Borgens kaf\u00e9 vore sikkerstikket for pr\u00e6rielingvistar, men etter pandemien er det veldig mykje som har endra seg, ogs\u00e5 matvanene her ute p\u00e5 dei store viddene. S\u00e5 no er Borgens stengt fleire dagar i veka, inkludert m\u00e5ndagar. Vi s\u00e5g oss litt rundt i Westby, men alt av etarplassar s\u00e5g stengde ut, s\u00e5 derfor k\u00f8yrde vi ned til Coon Valley, der det ogs\u00e5 er nokre slike plassar. Men ogs\u00e5 i Coon Vallary var alt stengt, s\u00e5 vi endte faktisk opp med \u00e5 kj\u00f8pe oss litt mat p\u00e5 bensinstasjonen. Deretter m\u00e5tte vi innom Norskedalen \u2013 her er det alltid eitt og anna norskamerikansk st\u00e6sj ein kan plukke med seg heim. Dessutan m\u00e5tte vi jo inspisere det gamle norske landsskapet her, og da gjekk vegen vidare oppover Skogdalen, planen var \u00e5 sj\u00e5 hoppbakken, men da m\u00e5 ein jo svinge av ved Skogdalskjerka for \u00e5 kome opp \u00d8yumsdalen. Men slike svinge-detaljar er tydelegvis lette \u00e5 gl\u00f8yme, s\u00e5 vi fortsette med st\u00f8 kurs opp dalen, og om til slutt opp p\u00e5 pr\u00e6rien igjen, ikkje langt fr\u00e5 Cashton. Derifr\u00e5 fann vi (utan GPS) tilbake til Westby og det gamle hardware-st\u00e5ret til Degnes, som no mest er eit utsal av norskamerikansk juggel. Vi prata med folka der og kj\u00f8pte ogs\u00e5 med oss nokre sm\u00e5ting. S\u00e5 dette var ein dag full av moro. Etter Degne-st\u00e5ret sette vi kursen tilbake til La Crosse, og da m\u00e5tte vi sj\u00e5 innom Larry. Dette er ein fantastisk type som er utruleg glad n\u00e5r han f\u00e5r snakke norsk, og tidlegare har eg alltid brukt han som kontaktperson. Men no er kona hans sjuk, og det krev absolutt sitt n\u00e6r sagt d\u00f8gnet rundt. Uansett, vi hadde det veldig triveleg med litt sm\u00e5prating der.<\/p>\r\n
Vegen vidare inkluderte ein tur innom det store grosseri-st\u00e5ret i La Crosse (tidlegare Quillins) og ogs\u00e5 ein aldri s\u00e5 liten svipptur forbi Madison street. Vi stoppa ikkje der, berre k\u00f8yrde roleg forbi det som var heimen mine for over 30 \u00e5r sidan. Dette er absolutt ein stad der eg har veldig mange gode minne \u2013 memory lane, som dei seier: Det var ein heilt fantastisk periode i 1986-87 som p\u00e5 veldig mange m\u00e5tar har forma meg, b\u00e5de fagleg og p\u00e5 andre m\u00e5tar; eg kom jo dit for \u00e5 dokumentere det amerikanorske spr\u00e5ket, og det er jo derfor eg er her i dag ogs\u00e5. Og s\u00e5 var det middagen da; rett ved sida av hotellet er det ein gammal togstasjon som no er restaurant, og dit fann vi vegen. Og det var eigentleg ei veldig fin avrunding av dagar p\u00e5 vegen. Vi skal framleis drive litt med feltarbeid, men no er det i litt meir faste former, og vi skal overnatte meir enn ei natt p\u00e5 same plassen. Og det siste er veldig stas \ud83d\ude0a<\/p>\r\n
Og slik g\u00e5r nu dagan\u2026..<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
I dag m\u00e5tte vi opp tidleg, og i kjent Lykke og fromme-stil s\u00e5 var ikkje alt heilt p\u00e5 stell n\u00e5r det gjeld avtalar, plassar, informantar og slike ting. Vi hadde rett nok avtale om \u00e5 m\u00f8te Doug klokka ni, men … Les videre