Ny dag og nye mulegheiter. Sidan vi no er tilbake i Westby-omr\u00e5det, kontakta eg igjen Kathy med tanke p\u00e5 litt \u00abetter-rakster\u00bb, alts\u00e5 \u00e5 fange opp folk som s\u00e5 langt ikkje har vore med p\u00e5 dette. Og som vanleg leverer Kathy varene; avtalen var at vi skulle m\u00f8te nye arvespr\u00e5karar p\u00e5 museet klokka 13. Dette betydde at vi no endeleg ogs\u00e5 kunne vaske klede. I g\u00e5r sjekka vi vaskerommet p\u00e5 motellet, og det var noks\u00e5 semmert, s\u00e5 vi satsa p\u00e5 eit skikkeleg vaskeri, og sidan Westby har eit slikt berre eit steinkast fr\u00e5 museet, s\u00e5 var valet klart. Tidlegare har eg dei siste \u00e5ra hatt stor suksess p\u00e5 vaskefronten; f\u00f8rst ved \u00e5 oppdage at det i det heile var muleg \u00e5 bruke slikt p\u00e5 feltarbeid, da kan jo klesskifta nesten halverast og kofferten berre bli ein lettvektar. Tidlegare har eg ogs\u00e5 f\u00e5tt kleda vaska hos snille norskamerikanarar, men n\u00e5r vi no er tre, s\u00e5 er det nok litt i overkant \u00e5 g\u00e5 for sike private l\u00f8ysingar. Som oftast har motella med god standard ogs\u00e5 greie vaskerom (men alts\u00e5 ikkje det i Veroqua), s\u00e5 no var vi i p\u00e5 vaskeriet i Westby, og det var ei ny oppleving. F\u00f8rst m\u00e5tte vi veksle setlar inn i myntar, og det var ein noks\u00e5 omstendeleg prosess. S\u00e5 m\u00e5tte vi bruke desse myntane til \u00e5 kj\u00f8pe s\u00e5pe og ogs\u00e5 starte vaskemaskina. Kor reint det eigentleg vart, er eg usikker p\u00e5, heile vaskeprosessen tok ein knapp halvtime. Men her p\u00e5 pr\u00e6rien f\u00e5r det duge, det var i det minste reinare enn da eg la det inn. Deretter skulle dette t\u00f8rkast, og da m\u00e5tte ein legge inn ein mynt for kvart \u00e5ttande minutt, trur eg det var. Men maskina var effektiv, s\u00e5 etter ein halvtime i trommelen var det meste noks\u00e5 t\u00f8rt, og det passa jo bra sidan Kathy ringte da og kunne melde at den f\u00f8rste norskspr\u00e5klege alt var p\u00e5 plass.
Vi skunda oss opp og starta med rigginga og fordelta i opptakslag som Sophia og David styrte med. Eg kunne derfor ta turen opp til Hanson\u2019s grosserist\u00e5r for \u00e5 skaffe litt mat. Vi trudde jo eigentleg at vi skulle f\u00e5 tid til \u00e5 g\u00e5 innom ein eller annan \u00abetarplass\u00bb f\u00f8r folkehavet kom, men n\u00e5r folk dukkar opp ein knapp time f\u00f8r planen, s\u00e5 g\u00e5r det som det g\u00e5r. \u00c5kke som, Douglas er ein gammal kjenning, og det var frykteleg triveleg \u00e5 m\u00f8te han igjen. Litt seinare dukka ogs\u00e5 Larry opp, n\u00e5r det blir snakka norsk, er det vanskeleg for han \u00e5 halde seg heime, da m\u00e5 han ut. Og igjen, der et veldig triveleg \u00e5 f\u00e5 m\u00f8te \u00abbror min\u00bb igjen; kanskje tek han turen over til gamlelandet neste \u00e5r, og det skal bli triveleg om han dukkar opp, da m\u00e5 vi ha \u00abAss beer\u00bb i huset \ud83d\ude0a
Nye folk dukka opp like f\u00f8r fire, trauste farmarar som vaks opp med norsk heime, igjen var det ei triveleg stund. Det var ogs\u00e5 ein liten \u00abfan club\u00bb som s\u00e5g innom, dei snakka ikkje s\u00e5 f\u00e6lt mykje norsk, men \u00e5 f\u00e5 h\u00f8yre dette gudgjevne spr\u00e5ket, l\u00f8fta fram gode minne fr\u00e5 oppveksten.
Omsider tok det til \u00e5 t\u00f8mmast med folk oppe i museet, Kathy var innom for \u00e5 sj\u00e5 til og l\u00e5se etter oss; vi takka for oss og tok avskil, og s\u00e5 venta rundt tre timar med kvalitetstid i bilen opp til Plymouth utafor Minneapolis. Dette er ein veg eg kjenner godt, og medan sola var p\u00e5 god veg til \u00e5 g\u00e5 ned, k\u00f8yrde vi ned til La Crosse, fann I-90 vidare vestover f\u00f8r vi tok av s\u00f8r for Rochester. I Zumbrota stoppa vi og \u00e5t middag (eller kva no m\u00e5ltidet heiter p\u00e5 denne tida av d\u00f8gnet), og her var eg p\u00e5 gamle tomter; rett ved l\u00e5g motellet der Janne og eg fleire gonger tok inn n\u00e5r vi var p\u00e5 spr\u00e5kjakt, og restauranten er var slik sett ogs\u00e5 ein gammal kjenning. Og endeleg fekk eg Canadian walleye, rett nok som fish and chips, men lell s\u00e5 var det eit eit lite kulinarisk h\u00f8gdepunkt p\u00e5 denne turen. Etter dette festm\u00e5ltidet fortsette vi nordover, og langt utp\u00e5 kvelden var vi framme p\u00e5 hotellet i Plymouth, og dette var p\u00e5 dei fleste m\u00e5tar ei oppgradering av hotellstandarden. Men etter ein hektisk dag, s\u00e5 var vi slitne, s\u00e5 det vart ein noks\u00e5 tidleg kveld.
Og slik g\u00e5r nu dagan\u2026.<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ny dag og nye mulegheiter. Sidan vi no er tilbake i Westby-omr\u00e5det, kontakta eg igjen Kathy med tanke p\u00e5 litt \u00abetter-rakster\u00bb, alts\u00e5 \u00e5 fange opp folk som s\u00e5 langt ikkje har vore med p\u00e5 dette. Og som vanleg leverer Kathy … Les videre